zondag 7 maart 2010
Het zuur en het zoet
Het moment supréme, het binnendruppelen van de verkiezingsuitslagen, kon ik niet meemaken vanwege een bijzonder slecht getimed, maar onverbiddelijk buikgriepje.
The morning after meteen de uitslag bekijken. Dat was schrikken. Drie zetels verloren. Drie raadsleden. Dat doet pijn. Omar Delioglu, Harrie Schenning en Marloes Leijzer, alledrie mensen die zich met hart en ziel inzetten voor de partij. Ik hoop van harte dat ze nauw betrokken blijven als schaduwfractieleden, hun kennis en ervaring is onmisbaar.
Afgelopen donderdagavond hebben we met de fractie uitgebreid zitten analyseren. Waarom dit verlies? Heeft het met de kabinetsval te maken? Of met de PvdA Oude IJsselstreek zelf?
In de aanloop naar de verkiezingen heb ik me behoorlijk zorgen gemaakt. De mantra ‘alles gaat naar Ulft’ bijvoorbeeld, zingt behoorlijk hardnekkig rond. En dat terwijl de cijfers toch echt een ander verhaal vertellen. Hoe kan dat? Vroeg ik me vaak af. Hoe kan er zo’n grote kloof ontstaan tussen de werkelijkheid en de beleving?
En zoals vaak blijkt het antwoord verpletterend eenvoudig. Als je een dergelijke ambitieuze agenda hebt zoals PvdA Oude IJsselstreek - met complexe projecten met lange doorlooptijden – dan heb je veel meer uit te leggen aan je kiezers dan partijen die zich bescheidener opstellen.
Als je zoveel verantwoordelijkheid op je schouders neemt zoals PvdA Oude IJsselstreek in de afgelopen jaren gedaan heeft, dan is het belangrijk dat je in élke kern in de gemeente mensen hebt zitten die sterk verweven zijn in de gemeenschap. Mensen die het verhaal achter de plannen onder het genot van een bakkie koffie of koud biertje uit de doeken kunnen doen op de verjaardag, in de sportkantine, op de receptie of achter het winkelwagentje in de supermarkt.
Communicatie dus. Gewoon, één op één. Daar begint het mee. Al het andere – kranten, Twitter, Hyves, flyers, filmpjes, posters en noem maar op - is aanvullend. Zonder die stevige ondergrond verliezen al die communicatie uitingen een belangrijk deel van hun impact.
Want aan de projecten die de PvdA Oude IJsselstreek in de afgelopen jaren – samen met de coalitiepartners - heeft gerealiseerd ligt het niet. Anders zouden de kiezers in de gemeente Oude IJsselstreek de hele coalitie – PvdA, Lokaal Belang en VVD – links hebben laten liggen. En dat is niet gebeurd. Sterker nog: Lokaal Belang heeft er twee zetels bijgekregen. Een partij die PvdA Oude IJsselstreek in de afgelopen jaren door dik en dun gesteund heeft.
Al vraag ik me wel af, hoe ‘coalitiebewust’ de kiezers hebben gestemd.
Hoe dan ook: een waardevolle les is geleerd.
En ik zou het bijna vergeten: ik mag mezelf nu gemeenteraadslid noemen voor de PvdA Oude IJsselstreek. De officiële benoeming vindt komende donderdag plaats. Graag wil ik iedereen die afgelopen woensdag op mij gestemd heeft bedanken voor het vertrouwen.
Met volle kracht vooruit!
zondag 28 februari 2010
Stroomopwaarts
Hopelijk. Want hoewel de prognoses er goed uitzien, word ik mesjogge van alle peilingen. Hoeveel invloed heeft de kabinetsval? Is de stijve PvdA-poot nou goed of slecht voor de lokale uitslag? Je kunt er met gemak een boek mee vullen.
Dan is er nog de kwestie van de voorkeursstemmen. Plek 4 op de verkiezingslijst betekent nog steeds dat je ingehaald kan worden. Allemaal goed voor eindeloos hersengekraak.
Een ding is zeker: nog nooit van mijn leven heb ik in twee maanden zoveel werk verzet. Waarschijnlijk een realistisch voorproefje voor wat me te wachten staat.
Ik heb er zin in.
donderdag 25 februari 2010
Spinnen
Stel dat we al onze intelligentie zouden inzetten voor het bouwen aan de toekomst. Waar zouden we dan willen staan over 10 of 15 jaar? Hoe moet ons land eruitzien? Of dichterbij: hoe moet de gemeente Oude IJsselstreek er over 10 of 15 jaar uitzien?
maandag 22 februari 2010
Anna-Lena in debat met minister Ab Klink
Zag vanmiddag een tweet van Pauw en Witteman: ga vanavond live in debat met minister Klink. Snel Anna-Lena gemaild: ze heeft nog wel een varkentje te wassen met Ab Klink inzake het dossier megastallen. En met name de gezondheidsrisico’s ervan. Want die zijn onduidelijk, maar ondertussen komt er wel een megastal in de gemeente Oude IJssesltreek.
Had haar nog niet gemaild of ze belde: ze had haar vraag ingediend en was meteen gebeld door de redactie van Pauw en Witteman. Of ze vanavond naar de studio kon komen?
Inpakken en wegwezen dus. Bij aankomst werden we hartelijk ontvangen door de redactiemedewerkers. We zagen Ab Klink zitten in de redactiekamer. Hij liep naar buiten en gaf ons allebei een hand.
Tijdens het reclameblok voor de televisie uitzending mochten we vragen stellen aan Ab Klink, Jan Kees de Jager, Maarten van Rossum of Piet Hein Donner.
Meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om te peilen of Ab Klink er nog steeds niets voor voelt om rokers een hogere zorgpremie te laten betalen. Er is in de afgelopen tijd behoorlijk wat pressie op hem uitgeoefend door het RIVM en het College van Zorgverzekeringen om mensen met een ongezonde levensstijl meer te laten betalen.
Dit voorstel van RIVM en CVZ knaagt aan de grondbeginselen van onze sociaal-democratie: het brengt de solidariteit in gevaar. Er zullen altijd een groep mensen blijven die ‘ongelukkige’ keuzes maken als het gaat om hun gezondheid. Dat is simpelweg de realiteit. En als je rokers meer laat betalen, dan moet je mensen die rugby spelen of van de zwarte piste afroetsjen tijdens wintersport ook meer laten betalen. En wie gaat dat allemaal controleren? Niet uitvoerbaar.
Ja, roken is ongezond. Maar de extra gezondheidskosten van rokers maken maar 2% uit van het totale zorgkostenbudget. Sterker nog: rokers leven korter en kosten de staat minder dan gezonde mensen. Dat heeft het RIVM zelf uitgerekend in 2006.
Ik denk er nog steeds hetzelfde over, verzekerde Ab Klink me. ‘Ik voel er niets voor om te straffen met een hogere premie.’
Gelukkig. Maar hoe lang blijft dit standpunt nog overeind staan? Er zitten immers verkiezingen aan te komen dus het kan alle kanten op.
Na de televisie uitzending volgde de internet uitzending en kreeg Anna-Lena de gelegenheid om Ab Klink te ondervragen. Waarom blijven de gezondheidsrisico’s onderbelicht van megastallen? Er is veel maatschappelijke onrust in de gemeente Oude IJsselstreek, maar als gemeente kunnen we niets doen om deze mensen tegemoet te komen.
We zijn bezig met het onderzoek naar gezondheidsrisico’s, antwoordde Klink zoals verwacht. En voegde er aan toe dat dit een heel belangrijk issue wordt in de komende jaren.
Het laatste woord is er nog niet over gezegd.
Zweven
Even geen politiek, verwachtte ik. Niet dus. De val van het kabinet was bijna de hele middag onderwerp van gesprek. Is het nou goed of slecht dat het kabinet gevallen is? En wie is nu een betere bestuurder, Bos of Balkenende? De meningen waren verdeeld.
Geef mij één reden om op de PvdA te stemmen, want ik zweef, zei een zeer gewaardeerde mede-vrijwilliger van Silvolde Kunst en Cultuur tegen me. Dat iemand zijn twijfels zo constructief uitspreekt, dat gebeurt zelden.
Heb dan ook dankbaar gebruik gemaakt van de gelegenheid. Er moet nog veel werk verzet worden om van de gemeente Oude IJsselstreek een bloeiende gemeente te maken. Het karwei is nog niet af. Als we daar nu mee stoppen, wordt de Achterhoek een museum.
Ik ben voor jonge geëngageerde vrouwen in de politiek, mijn steun heb je, zei een schilderende lerares tegen me. Hartverwarmend.
Nog anderhalve week.
vrijdag 19 februari 2010
Spagaat
Burgervader Alberse verwoordde mijn gemengde gevoelens. Laten we elkaar met respect blijven bejegenen. Daar zet ik mijn handtekening onder.
Ik zit nog niet in de raad, dus ik heb makkelijk praten. Ik ben een emotioneel mens, als ik mijn zinnen ergens op heb gezet, dan laat ik niet los. En ik ben ervan overtuigd dat me dat een keertje parten gaat spelen. Dat ik er een keer iets uitflap wat ik beter voor me had kunnen houden. De tijd zal het leren.
Een paar flinke dossiers stonden op de agenda: veehouderij Laarstraat bijvoorbeeld, niet onomstreden. Anna-Lena Hedin-Penninx maakt zich samen met 7 lokale belangenverenigingen grote zorgen om de volksgezondheid, maar is met handen en voeten gebonden aan het al eerder vastgestelde bestemmingsplan. Dat wringt.
Enerzijds moet je een betrouwbare bestuurder zijn door eerdere afspraken te volgen, anderzijds moet je oog hebben voor de zorgen die er zijn over de gezondheidsrisico’s. Het siert Anna-Lena dat ze die spagaat transparant maakte door bij haar standpunt te blijven.
Al met al werd het dik na twaalven voordat alle agendapunten waren afgewikkeld. De volgende raadsvergadering is na 3 maart. Wat zal de toekomst brengen?
dinsdag 16 februari 2010
CU @ Hyves!
Marloes Leijzer trapte af met een presentatie over het nut van digitaal campagne voeren en de do's and dont's. Direct erna werd er enthousiast geHyved en geTwitterd door beginners en gevorderden. De kop is eraf!
In de komende weken worden vrienden, familie en andere bekenden van de kandidaat raadsleden getrakteerd op grappige boodschappen die helpen herinneren aan de gemeenteverkiezingen, en waar de PvdA Oude IJsselstreek voor staat.
En we gaan met z’n allen de straat op in de komende dagen. Daar heb ik heel veel zin in. Na de vele uurtjes achter de laptop wil ik eindelijk weer eens mensen zien!
maandag 15 februari 2010
Yes we can!
Tussen de bedrijven door ook nog een beetje aan carnaval gedaan: gisteravond met Bugs 'n Bones bij Cocagne gespeeld bij carnavalsvereniging De Szoepstengels. Inclusief nakletsen, afpilsen en tosti's was het toch al gauw 5 uur. Toch om 10 uur alweer uit mijn nest want er moest nog voor 12.00 een persbericht de deur uit.
Tussendoor ook steeds bezig met de voorbereidingen van de aftrap van de digitale campagne, samen met Marloes Leijzer. Het wordt geweldig, heb net de preview van de presentatie bekeken: wauw.
Ik verwacht dat de aftrap morgenavond een gezellig-chaotisch-creatieve avond wordt.
Na afloop kan iedereen naar huis met een flinke dosis inspiratie en het gereedschap om direct aan de slag te gaan. Wij hebben er zin in!
vrijdag 12 februari 2010
Twittervrees
Ik Hyve en Twitter al een tijdje, dus ik reken mezelf onder de ‘gevorderden’. Maar er valt nog veel te leren. Want hoe trek je de aandacht? Dat valt niet mee omdat we dag in dag uit gebombardeerd worden met informatie. En we staan 24/7 met elkaar in contact. Maar contact maken wil nog niet zeggen dat je de aandacht hebt. Dat heeft met verleiden te maken. Met prikkelen.
Zo kreeg ik afgelopen week een volgbericht op Twitter van een mij onbekende redacteur van een regionale omroep. Leuk, meteen terugvolgen. Nog geen minuut later had ik een berichtje in mijn mailbox met de mededeling dat hij me meteen aan het werk ging zetten – of ik een ooggetuige van de bevrijding in de Achterhoek kon leveren. Tsja.
Vandaag stuitte ik op het internetplatform volgdeverkiezingen.nl dat alle persberichten en buzz rond de verkiezingen verzamelt. Kandidaat raadsleden zijn net mensen, aldus de makers in een artikel in het NRC. ‘Ze twitteren zich een ongeluk maar van politiek debat komt het niet’.
Iedereen die een beetje Twittert weet dat het stikt van de social media goeroes. Ik kan me niet heugen hoe vaak ik toptientips voor de do’s and dont’s van Twitteren voorbij heb zien komen. Je zou er twittervrees van krijgen.
Een ding weet ik zeker: het barst van de creativiteit bij de kandidaat raadsleden van de PvdA Oude IJsselstreek. Een mooi voorbeeld daarvan zag ik vorige week voorbij komen op Hyves. Een vriend van kandidaat raadslid Kelvin Meijer heeft een Hyve genaamd ‘Kelvin for President’ opgericht. Hem hoeven we niks meer uit te leggen.
Met die internetcampagne gaat het helemaal goedkomen.
donderdag 11 februari 2010
Telegraafjournalistiek
Tijdens het flyeren bespraken we het krantenbericht in De Gelderlander over de zogenaamde ‘bordenaffaire’. Enkele PvdA borden zijn een half metertje naar beneden geschoven en daar hangen nu D66 borden met de tekst ‘Ja. Anders. D66’. Prima!
Maar journalist Gerco Mons van De Gelderlander vond het nodig om dit op te blazen tot een zogenaamde rel tussen PvdA en D66. Ton Menke zou, zo schreef Gerco Mons, zich beraden op vervolgstappen.
Wij beraden ons helemaal niet op vervolgstappen. Dit zijn gewoon normale dingen in verkiezingstijd. Inmiddels is het artikel van De Gelderlander verdwenen van de website. Vlak nadat Ton Menke zijn reactie plaatste. Toeval?
Het siert een journalist van een – ik neem aan – zichzelf respecterend dagblad niet om zo’n verhaal compleet uit zijn duim te zuigen. Telegraafjournalistiek. Heel jammer.
Vanmiddag is het hoog tijd om het ‘gewone’ werk weer op te pakken: ook dat blijft gewoon doorgaan. Aan de slag!
woensdag 10 februari 2010
Ik ga ervoor!
Politiek actief worden is nooit in me opgekomen. Maar toen ik afgelopen najaar werd benaderd door de PvdA Oude IJsselstreek begon het toch te kriebelen. We zoeken kandidaat raadsleden die durven te zeggen waar het op staat, aldus John Haverdil en Marloes Leijzer tijdens een goed gesprek.
Dat is mooi, dacht ik, want om een mening zit ik nooit verlegen. Bovendien maak ik me vaak zorgen over de toekomst van onze gemeente, en ons land in het algemeen. Soms tot vervelens toe van de mensen om me heen. Maak je niet zo druk, hoor ik vaak.
Maar dat kan ik niet. Ik maak me nou eenmaal druk. Over de bezuinigingen in de gezondheidszorg, of de onduurzame voedselketen. Dat is de aard van het beestje. In de afgelopen jaren probeerde ik op mijn Volkskrantweblog regelmatig zaken onder de aandacht te brengen. Maar steeds vaker bekroop me het gevoel: wat heeft het voor zin?
Dus toen de PvdA Oude IJsselstreek voorstelde om me kandidaat te stellen als raadslid dacht ik: waarom niet? De PvdA Oude IJsselstreek is een ervaren club met bevlogen mensen en een sterk netwerk. Een uitstekend platform om een bijdrage te leveren aan de maatschappij. Want dat is wat ik wil.
En als ik iets doe, dan wil ik het het goed doen. Ik ga ervoor, zei ik in november tegen het partijbestuur. Enkele weken later werd ik gebeld door partijvoorzitter Marcel Roelofs. Je staat op de vierde plek van de kandidatenlijst, hoorde ik hem zeggen. Ik was (en ben) ongelooflijk blij met het vertrouwen en de kans die ik krijg om me in te zetten voor anderen. Dus ik heb even een rondedansje door de kamer gemaakt. Best een beetje ongebruikelijk voor mijn doen. Mike dacht dat ik gek geworden was.
Momenteel is het een gekkenhuis: we verzetten samen ongelooflijk veel campagnewerk. Persberichten, advertenties, posters, filmpjes en ga zo maar door. De mailbox slibt dicht en de agenda is overvol, want het ‘ gewone’ werk moet ook gewoon doorgaan.
Maar ik heb het ongelooflijk naar mijn zin. De verkiezingen van 3 maart komen snel dichterbij. Ik ga ervoor!!
