Het zuur en het zoet

En dan komt van het ene op het andere moment de op hoge snelheid voortdenderende campagnetrein tot stilstand. De kogel is door de kerk.

Het moment supréme, het binnendruppelen van de verkiezingsuitslagen, kon ik niet meemaken vanwege een bijzonder slecht getimed, maar onverbiddelijk buikgriepje.

The morning after meteen de uitslag bekijken. Dat was schrikken. Drie zetels verloren. Drie raadsleden. Dat doet pijn. Omar Delioglu, Harrie Schenning en Marloes Leijzer, alledrie mensen die zich met hart en ziel inzetten voor de partij. Ik hoop van harte dat ze nauw betrokken blijven als schaduwfractieleden, hun kennis en ervaring is onmisbaar.

Afgelopen donderdagavond hebben we met de fractie uitgebreid zitten analyseren. Waarom dit verlies? Heeft het met de kabinetsval te maken? Of met de PvdA Oude IJsselstreek zelf?

In de aanloop naar de verkiezingen heb ik me behoorlijk zorgen gemaakt. De mantra ‘alles gaat naar Ulft’ bijvoorbeeld, zingt behoorlijk hardnekkig rond. En dat terwijl de cijfers toch echt een ander verhaal vertellen. Hoe kan dat? Vroeg ik me vaak af. Hoe kan er zo’n grote kloof ontstaan tussen de werkelijkheid en de beleving?

En zoals vaak blijkt het antwoord verpletterend eenvoudig. Als je een dergelijke ambitieuze agenda hebt zoals PvdA Oude IJsselstreek - met complexe projecten met lange doorlooptijden – dan heb je veel meer uit te leggen aan je kiezers dan partijen die zich bescheidener opstellen.

Als je zoveel verantwoordelijkheid op je schouders neemt zoals PvdA Oude IJsselstreek in de afgelopen jaren gedaan heeft, dan is het belangrijk dat je in élke kern in de gemeente mensen hebt zitten die sterk verweven zijn in de gemeenschap. Mensen die het verhaal achter de plannen onder het genot van een bakkie koffie of koud biertje uit de doeken kunnen doen op de verjaardag, in de sportkantine, op de receptie of achter het winkelwagentje in de supermarkt.

Communicatie dus. Gewoon, één op één. Daar begint het mee. Al het andere – kranten, Twitter, Hyves, flyers, filmpjes, posters en noem maar op - is aanvullend. Zonder die stevige ondergrond verliezen al die communicatie uitingen een belangrijk deel van hun impact.

Want aan de projecten die de PvdA Oude IJsselstreek in de afgelopen jaren – samen met de coalitiepartners - heeft gerealiseerd ligt het niet. Anders zouden de kiezers in de gemeente Oude IJsselstreek de hele coalitie – PvdA, Lokaal Belang en VVD – links hebben laten liggen. En dat is niet gebeurd. Sterker nog: Lokaal Belang heeft er twee zetels bijgekregen. Een partij die PvdA Oude IJsselstreek in de afgelopen jaren door dik en dun gesteund heeft.

Al vraag ik me wel af, hoe ‘coalitiebewust’ de kiezers hebben gestemd.

Hoe dan ook: een waardevolle les is geleerd.

En ik zou het bijna vergeten: ik mag mezelf nu gemeenteraadslid noemen voor de PvdA Oude IJsselstreek. De officiële benoeming vindt komende donderdag plaats. Graag wil ik iedereen die afgelopen woensdag op mij gestemd heeft bedanken voor het vertrouwen.

Met volle kracht vooruit!