Spagaat

Gisteravond de laatste raadsvergadering voor de gemeenteraadsverkiezingen. Verhitte debatten, vol van verkiezingsretoriek, soms op het persoonlijke af.

Burgervader Alberse verwoordde mijn gemengde gevoelens. Laten we elkaar met respect blijven bejegenen. Daar zet ik mijn handtekening onder.

Ik zit nog niet in de raad, dus ik heb makkelijk praten. Ik ben een emotioneel mens, als ik mijn zinnen ergens op heb gezet, dan laat ik niet los. En ik ben ervan overtuigd dat me dat een keertje parten gaat spelen. Dat ik er een keer iets uitflap wat ik beter voor me had kunnen houden. De tijd zal het leren.

Een paar flinke dossiers stonden op de agenda: veehouderij Laarstraat bijvoorbeeld, niet onomstreden. Anna-Lena Hedin-Penninx maakt zich samen met 7 lokale belangenverenigingen grote zorgen om de volksgezondheid, maar is met handen en voeten gebonden aan het al eerder vastgestelde bestemmingsplan. Dat wringt.

Enerzijds moet je een betrouwbare bestuurder zijn door eerdere afspraken te volgen, anderzijds moet je oog hebben voor de zorgen die er zijn over de gezondheidsrisico’s. Het siert Anna-Lena dat ze die spagaat transparant maakte door bij haar standpunt te blijven.

Al met al werd het dik na twaalven voordat alle agendapunten waren afgewikkeld. De volgende raadsvergadering is na 3 maart. Wat zal de toekomst brengen?